Zuhra va Shirin Mehnat Samarasi

Zuhra bahor tongida bobosidan kichkina qizil qulupnay urug'larini so'radi. — Bobojon, iltimos, menga bu urug'larni ekishga yordam bering, dedi Zuhra. U bobosiga yana bir bor iltimos deb shirin jilmayib qaradi. Ular birgalikda hovlining chetiga yumshoq tuproqqa mayda urug'larni ekishdi. Oradan ancha vaqt o'tsa ham, urug'lar unib chiqishga aslo shoshilmadi. — Kechirasiz bobojon, men biroz sabrsizlik qildim, deb aybini tan oldi. Bobosi kechirasiz deyish ham katta jasorat ekanini aytib jilmayib qo'ydi. Zuhra har kuni begona o'tlarni tozalab, yerini yumshatib parvarish qildi. Bir kuni yashil barglar orasida chiroyli va qizil meva ko'rindi. — Rahmat senga, tabiat, deya Zuhra pishgan shirin qulupnayni uzdi. — Bobojon, yordamingiz uchun sizga ham katta rahmat, dedi qizaloq. Endi qizaloq mehnatning natijasi har doim shirin bo'lishini yaxshi biladi. 📖 Har qanday mehnatning samarasi sabr va harakat bilan juda shirin bo'ladi.