Temurning Shoshilinch Poygasi

Temur ko'zini ochsa, quyosh allaqachon xona o'rtasida g'aroyib raqs tushardi. Uning uyg'otgichi quvvati tugab, stol ustida jimgina uxlab qolgan ekan. — Voy, maktabga kechikyapman! — deb qichqirdi u shoshib o'rnidan turib. Shoshilganidan uning bitta paypog'i ko'k, ikkinchisi esa yorqin sariq rangda edi. U ko'chaga otilib chiqdi va bog' ichidan juda tez chopib ketdi. Yo'lda daraxtdan yiqilib tushgan kichkina olmaxonga muloyimlik bilan yordam berdi. — Tezroq yugur, botir bolam! — deb baqirdi qo'shni bobo unga kulib. Temur maktab darvozasiga yetganda, dars qo'ng'irog'i endigina baland ovozda chalinayotgan edi. — Kechirasiz, ustoz, darsga biroz kechikib qoldim, — dedi u eshikni ochib. Sinfga kirgach, hamma uning turli rangdagi paypoqlariga qarab rosa miriqib kuldi. Temur darsga kechikmaslik uchun kiyimlarni kechqurun taxlab qo'yishni tushunib yetdi. 📖 Vaqtni to'g'ri rejalashtirish uchun hamma narsani kechqurun tayyorlab qo'yish kerak.