Sehrli Alla va Orom

Kech kirdi, osmonda miltillab yorqin kumushrang yulduzlar ko’rina boshladi. Kichik Anvar esa negadir hech uxlay olmasdan to’shagida tinimsiz ag’darildi. — Kechirasiz onajon, iltimos, menga go'zal alla aytib bering, yana iltimos, — dedi bola. — Kechirasiz, uxlolmadim, — deb qo'shib qo'ydi u onasining qo'llarini ushlab. Onasi jilmayib, o’g’lining boshini siladi va ohista qo’shiq kuylay boshladi. "Alla bolam, orom ol, bog’ingda gullar ochilsin, pokiza qalbingga nurlar sochilsin." "Tabiatni sevgin, har doim halol va rostgo’y inson bo’lib ulg’aygin." Ona tabiat va do’stlik haqida kuylaganda, Anvarning ko’zlari asta yumildi. — Rahmat, onajon, rahmat, — deb shivirladi u ko'zlari yumilib borayotib. Shirin alla sadosi ostida bola uxlab qoldi va tushida bog’larni ko’rdi. Onasining o’gitlari uning mitti yuragida bir umrga shirin mehr bo'lib qoldi. 📖 Onaning mehribon allasi farzandiga doim to'g'ri yo'lni va tabiat sevgisini o'rgatadi.