Ozodbek va Pushtirang Shifoxona

Ozodbek har kuni oq xalat kiyib, rangli rasmlar chizishni juda yoqtirardi. Uning xonasida o‘nta pushtirang mo‘ynali yumshoq mushuklar rasmi osig‘liq turardi. — Men dunyodagi eng zo‘r shifokor bo‘laman, — dedi qat’iy Ozodbek. Bir kuni uning do‘sti Lica yugurib keldi va hovliqib to‘xtadi. Licaning mitti mushugi daraxtdan tusholmay, panjasini birozgina tirnab olgan edi. — Iltimos, mening kichik do‘stimga yordam ber, — deb so‘radi Lica. Ozodbek darhol o‘zining pushtirang bo‘yoqlari va maxsus qog‘ozlarini olib keldi. U mushukchaning panjasiga ajoyib gullar rasmini chizib, ehtiyotkorlik bilan bog‘ladi. Mushukcha darrov miyovlab, Ozodbekning qo‘llarini yaladi va sakrab o‘ynab ketdi. Ozodbek haqiqiy shifokor bo‘lish uchun bilim va katta mehr kerakligini tushundi. Oradan yillar o‘tib, u shifoxonada bolalarni pushtirang rasmlar bilan davoladi. Hamma bemorlar uning xonasidan doimo kulib va juda mamnun bo‘lib chiqishardi. 📖 Yaxshi shifokor nafaqat bilim bilan, balki ochiq ko'ngil bilan davolaydi.