Miron va Rostgo'ylik Sabog'i

Miron quyoshli kunda bog'da chiroyli qizil koptogi bilan o'ynardi. To'satdan u bexosdan onasining sevimli guldonini urib yubordi va sindirdi. — Voy, shamol urib tushirdi, — dedi Miron onasi so'raganda qo'rqib. Lekin uning yuragi juda qattiq urar va vijdoni juda qiynalardi. — Iltimos, meni eshiting, men sizga hamma rostini aytaman, — dedi Miron. — Kechirasiz, men yolg'on gapirdim, guldonni o'zim koptok bilan sindirdim. Onasi Mironni bag'riga bosdi va uning halol bo'lganidan juda quvondi. — Rahmat, o'g'lim, rostgo'ylik har doim eng yaxshi yo'ldir, — dedi onasi. — Rahmat, onajon, endi doim faqat to'g'ri so'zli bola bo'laman. Keyin ular birgalikda yangi gul ekishdi va bog'ni tartibga solishdi. 📖 Xatoni vaqtida tan olish va rost gapirish jasorat belgisidir.