Kitobxon Ali va Momiq

Ali kitoblarni shunchalik yaxshi ko'rardiki, hatto ular bilan birga uxlardi. Uning xonasida javonlar rang-barang hikoyalar va g'aroyib sarguzashtlar bilan to'la edi. Bir kuni Alining eng sevimli ko'k kitobi to'satdan xonadan g'oyib bo'ldi. — Kitobim qayerga ketdi ekan?, — deb hayron bo'ldi u atrofga qarab. U karavot tagini tekshirdi, lekin u yerdan faqat bitta eski paypoq topdi. Mushukchasi Momiq esa burchakda quvnoq miyovlab, ayyorona qarab, dumini silkitib o'tirardi. Ali mushukchaning dumi ostida ko'k rangli muqovani ko'rib, unga sekin yaqinlashdi. — Iltimos, Momiqjon, kitobimni menga qaytarib ber, — dedi bola muloyim jilmayib. Momiq kitobni xuddi o'qiyotgandek panjalari bilan ushlab olganini ko'rib, hamma kuldi. Endi Ali va uning kichik do'sti har oqshom birga mutolaa qilishadi. 📖 Kitob o'qish nafaqat bilim beradi, balki do'stlarni ham bir maqsad yo'lida birlashtiradi.