Kichik Olim va Ko'k Qo'zichoq

Muhammadjon ko'k ko'ylagini kiyib, bog'da matematika misollarini yechishni juda yaxshi ko'rardi. U kelajakda butun dunyoga tanilgan g'aroyib olim bo'lishni har kuni orzu qilar edi. Uning yonida doimo oppoq va mayin junli Momiq ismli qo'zichog'i birga yurardi. Bir kuni Muhammadjon murakkab misol yechayotganda, Momiq birdan ko'zdan g'oyib bo'lib qoldi. — Momiq, qayerdasan, do'stim? — deb baqirdi Muhammadjon atrofga hayron bo'lib qarab. U bog'dagi ko'k gullar orasidan qo'zichog'ining izlarini diqqat bilan qidirishni boshladi. Muhammadjon yerda o'n bitta tuyoq izi va yeyilgan maysalarni ko'rib, hisob-kitob qildi. — Sen chapga burilibsan! — dedi u va katta daraxtning orqasiga tez yugurdi. U yerda Momiq butalar orasiga o'ralib qolganini ko'rib, darhol unga yordam berdi. Muhammadjon qo'zichog'ini quchoqlab, unga o'zi yechgan g'aroyib matematik misollarni birma-bir tushuntirdi. — Iltimos, boshqa uzoqqa ketma, — deb u Momiqning boshini ohista silab qo'ydi. Haqiqiy olim bilimini nafaqat kitobda, balki do'stlarini qutqarishda ham ishlatishi kerak. 📖 Bilim va aql yordamida qiyin vaziyatlardan chiqish va do'stlarga yordam berish mumkin.