Javohir va Vitaminlar Kuchi

Javohir yashil rangli xonasida sevimli mushugi Momiq bilan zerikib o'tirardi. Bugun u juda horg'in edi, chunki u faqat ko'p shirinliklar yegandi. Uning dumi paxmoq mushugi o'yinchoq koptokni quvlab, Javohirga hayron bo'lib qaradi. Shu payt uning eng yaqin do'sti Nurislom xonaga kulib kirib keldi. Nurislomning qo'lida savat to'la qarsildoq yashil olmalar va sabzilar bor edi. — Yur, tashqarida quvlashmachoq o'ynaymiz! — dedi Nurislom do'stini imlab. — Men charchadim, o'ynashga umuman quvvatim yo'q, — dedi Javohir mahzun. Nurislom do'stiga mazali va suvli yashil olmani uzatib, kulib qo'ydi. — Rahmat, do'stim, — dedi Javohir va mevani katta ishtaha bilan tishladi. U g'aroyib vitaminlar kuchini sezdi va o'rnidan chaqqonlik bilan turib ketdi. Endi Javohir va Nurislom bog'dagi maysalar uzra quvnoq chopib yurishardi. Momiq ham havoda sakrab, bolalarning kulgusiga hamohang ravishda miyovlab qo'ydi. Javohir sog'lom ovqatlanish g'aroyib kuch berishini o'sha kuni to'liq tushunib yetdi. Endi u har kuni mevalar yeb, do'stlari bilan mazza qilib o'ynaydi. 📖 Sog'lom ovqatlanish bizga har kuni quvnoq o'ynash uchun g'aroyib kuch beradi.