Aziz va Nurli Saboq

Aziz har doim xonalardagi chiroqlarni yoqib qoldirishni juda yaxshi ko'rar edi. U xonadan chiqayotganda chiroq tugmasini bosishni har safar unutib qo'yardi. Bir kuni oyisi Azizni yoniga chaqirib, unga sekin va muloyim gapirdi. — Azizjon, iltimos, chiroqni o'chir, iltimos, tabiatni asrashga bizga har doim yordam ber. Aziz hayron bo'lib so'radi: — Nega chiroqni o'chirishim kerak, axir u juda chiroyli-ku? Oyisi unga javob berdi: — Elektr energiyasini tejash orqali biz go'zal tabiatimizni asraymiz. — Kechirasiz oyi, kechirasiz, men tabiatni asrash kerakligini mutlaqo bilmagan ekanman. Aziz endi har bir chiroqni o'chirib, tabiatga o'zining katta yordamini berardi. — Rahmat o'g'lim, rahmat, sen bugun juda aqlli va mehribon bola bo'libsan. Aziz endi elektrni tejashni o'zining eng asosiy va muhim vazifasi deb bildi. 📖 Tabiatni asrash uchun har bir kichik chiroqni o'chirish juda muhimdir.