Sevinch va Mo'jizakor Gul

Sevinch maktab bog'ida juda chiroyli va qizil gul ekishni xohladi. U tuproqni yumshatib, kichik urug'ni ehtiyotkorlik bilan yerga joyladi. Kunlar o'tsa ham, maysalar orasidan hech qanday gul chiqib kelmadi. Do'stlari unga: — Bu urug' unib chiqmaydi, — deb aytishdi. Sevinch xafa bo'lmadi va har kuni o'simlikka toza suv quydi. — Iltimos, tezroq o'sib chiqqin, — deb pichirladi u mehr bilan. Bir kuni bog'bon amaki kelib, uning mehnatini kuzatib turganini aytdi. — Sabring uchun senga rahmat, qizim, — dedi u jilmayib. Nihoyat, bog'ning o'rtasida eng go'zal va yirik atirgul shon-sharaf bilan ochildi. Hamma bolalar hayratlanib: — Kechirasiz, biz senga ishonmagan edik, — deyishdi. Sevinch barchaga tabassum qildi va gullarni birgalikda parvarish qilishni o'rgatdi. Sabr va mehnat har doim eng go'zal natijalarni berishini hamma tushundi. 📖 Sabr va tinimsiz mehnat har qanday qiyinchilikda g'alaba keltiradi.