Sehrli Tosh va Ikki Aka-uka

Qadimiy bog'da Anvar va Orif ismli ikki ahil aka-uka yashar edi. Bir kuni ular daraxt tagidan juda chiroyli, moviy toshni topib oldilar. "Bu toshni faqat o'zim uyga olib ketaman", dedi Anvar baland ovozda. Orif ham toshni xohladi va uni o'ziga qattiq torta boshladi. "Iltimos, uni menga bergin, men uni yaxshilab saqlab qo'yaman", dedi Orif. Birdaniga sehrli moviy toshning yorug'ligi so'na boshladi va u qorayib qoldi. "Kechirasiz akajon, men faqat o'zimni o'ylab katta xato qildim", dedi Anvar. Ular bir-birlariga qarab, toshni birgalikda kaftlarida mahkam ushlab, mehr bilan jilmaydilar. Shunda tosh yana ham yorqinroq nur sochib, butun bog'ni yoritib yubordi. "Rahmat senga uka, birgalikda buni hamma bolalarga ko'rsatib, quvontiramiz", dedi akasi. Ular sehrli toshni bog'ning markaziga qo'yib, barcha gullarni uyg'otishga qaror qildilar. Ikki aka-uka ahil bo'lishsa, har qanday mo'jiza sodir bo'lishini tushunib yetdilar. 📖 Ahillik va o'zaro hurmat har qanday sehrdan ko'ra kuchliroq mo'jizadir.