Polvonvoyning Quvnoq Allasi

Kichkina ayiqcha Polvon kechasi aslo uxlashni xohlamay, yorqin yulduzlarni birma-bir sanab o'tirardi. — Oyi, iltimos, menga juda qiziqarli va she'riy alla aytib bering! — dedi u. Ona ayiq jilmayib, o'g'lining yumshoq quloqlarini siladi va sekingina chiroyli qo'shiq boshladi. Uxla, polvon bolajonim, asal hidli polvonim, oy senga salom deydi, yulduzlar qanot yoydi. O'rmondagi barcha mitti qushchalar allaqachon o'z uyalarida tinchgina dam olib, uxlab qolishgan edi. — Kechirasiz, oyi, bu alla juda quvnoq ekan, ko'zlarim sekin yumilib ketyapti, — dedi Polvon. Ona ayiq uning ustiga yumshoq barglardan yasalgan issiq ko'rpachasini juda ehtiyotkorlik bilan yopib qo'ydi. Polvonvoy shirin uyquga ketdi va tushida baland asal tog'larini hamda do'stlarini ko'ra boshladi. — Rahmat, onajon, — deb pichirladi u uyqusirab, o'zining issiq uyasida maza qilib yotdi. 📖 Onaning mehribon ovozi va shirin so'zlari har qanday bolajonga orom bag'ishlaydi.