Mustafo va g'aroyib uyacha

Mustafo amaki yashil nimchasini kiyib, yangi bino qurishni g'ayrat bilan boshladi. U hayvonlarni juda yaxshi ko'radigan quvnoq va doimo kulib yuradigan quruvchi edi. To'satdan g'ishtlar orqasidan kichkina, oppoq bir mushukcha chiqib, miyovlab qoldi. — Voy, senga boshpana kerak ekan-ku! — dedi Mustafo hayron bo'lib. Shu payt uning eng yaqin do'sti Nurislom kelib, ishga yordam bera boshladi. Ular katta devor o'rniga mushukcha uchun g'aroyib yashil uycha qurishga qaror qilishdi. Mushukcha yangi uyiga kirib, mamnuniyat bilan dumini likillatib, uxlab qoldi. — Rahmat, endi sening ham shinam uying bor, — dedi Nurislom kulib. Ikki do'st bajargan ishlaridan zavqlanib, charchoqlarini ham unutib, mazza qilib klishdi. Quruvchilik nafaqat uylar, balki mehribonlik ulashish ekanini hamma anglab yetdi. 📖 Mehribonlik va do'stlik har qanday baland binodan ko'ra muhimroq va mustahkamroqdir.