Kamila va Sehirli Nihol

Quyoshli tongda Kamila bog'dagi bo'sh va quruq yerga qarab turardi. U bu yerga chiroyli va soya beruvchi daraxt ekishni juda xohladi. — Bobojon, iltimos, menga daraxt ekishni o'rgating, — dedi u hayajon bilan. Bobosi unga kichik o'rik ko'chatini va kattakon belkurakni olib keldi. Kamila ehtiyotkorlik bilan chuqur qazidi va niholning ildizlarini yumshoq tuproq bilan yopdi. — Kechirasiz, ko'p suv quysam ildizi chirimaydimi? — deb so'radi qizcha. Bobosi kulimsirab, unga o'simlikni to'g'ri sug'orish sirlarini birma-bir tushuntirib berdi. Kamila niholga suv quyib, tabiatga mehr berish qanchalik muhimligini tushundi. — Yordamingiz uchun katta rahmat, — deb Kamila bobosini qattiq quchoqlab oldi. Endi bog'da yangi do'st o'sib, har kuni quyoshga qarab talpinardi. 📖 Tabiatga g'amxo'rlik qilish orqali biz dunyoni yanada go'zal va yashil qilamiz.