Javohirning Sehrli Quyoshi

Javohir har doim yangi narsalar yasashni va chizishni juda yaxshi ko'radi. Uning xonasi rangli qog'ozlar va turli xil bo'yoqlar bilan to'la edi. Bir kuni qog'ozi tugab qoldi va u dadajonining oppoq ko'ylagini ko'rdi. — Iltimos, menga biroz joy ber, dedi u ko'ylakka qarab jilmayib. U ko'ylakning o'rtasiga ulkan va qora ko'zoynak taqqan quyosh rasmini chizdi. Keyin u qilgan ishi xato ekanligini tushunib, biroz xafa bo'ldi. — Kechirasiz dadajon, men shunchaki chiroyli rasm chizmoqchi edim, dedi u aybini tan olib. Dadasi esa o'g'lining samimiyligi uchun unga rahmat aytdi. Ular birgalikda eski kiyimlardan ajoyib va rang-barang san'at asarlari yaratishdi. Endi Javohir har doim chizishdan oldin kattalardan ruxsat so'raydigan bo'ldi. 📖 Har doim xatoni tan olish va ijod qilishdan to'xtamaslik kerak.