Javohir va Yumshoq Mushuk

Javohir yashil nimchasini kiyib, bog'da hayvonlarni tomosha qilishni juda yaxshi ko'rardi. Uning eng yaqin do'sti Nurislom doimo u bilan birga yangi sarguzashtlar qidirardi. Kutilmaganda ular devor ustida o'tirgan oppoq va juda yumshoq mushukni ko'rib qolishdi. Javohir mushukka ovqat berish uchun Nurislomning hovli darvozasini katta ochib qo'ydi. Mushuk tezda ichkariga sakradi va Nurislomning kichik qushlarini qattiq hurkitib yubordi. — To'xta, mushukvoy, qushlarni qo'rqitma! — deb baqirdi Javohir darrov xatosini tushunib. U tezda darvozani yopdi va mushukni qushlardan uzoqroqqa, ehtiyotkorlik bilan olib chiqdi. — Kechirasiz, e'tiborsizlik qildim, — dedi Javohir aybdorona nigoh bilan do'stiga qarab. Nurislom jilmayib, do'stining yelkasidan qoqdi va ular birgalikda mushukni hovlida ovqatlantirishdi. Kichik xato katta tashvish keltirishi mumkinligini Javohir endi har doim yodda tutadi. 📖 Har bir ishni qilishdan oldin uning oqibatini o'ylab, mas'uliyatli bo'lish kerak.