Javohir va Yarador Qushcha

Javohir quyoshli kunda bog'da chiroyli kapalaklar ortidan quvib yurar edi. To'satdan u daraxt tagida qanoti jarohatlangan kichkina qushchani ko'rib qoldi. Bolakay qushchaga yaqinlashib: — Iltimos, qo'rqma, men senga yordam beraman, dedi past ovozda. U qushchani ehtiyotkorlik bilan uyiga olib kelib, unga suv berdi. Javohir qushchaning singan qanotini ehtiyotkorlik bilan yumshoq oq mato bilan bog'ladi. Qushcha bolaning mehribon ko'zlariga qarab, go'yo — Rahmat, degandek mayin ovozda sayradi. Oradan bir hafta o'tgach, qushchaning qanoti butunlay tuzalib, u yana uchishni boshladi. Javohir derazani ochdi va do'stini ko'k osmon bag'riga uchirib yubordi. Bolakay tabiatga va jonzotlarga g'amxo'rlik qilish juda muhim ekanligini yaxshi tushundi. U endi har doim atrofdagi barcha mavjudotlarga yordam berishga tayyor edi. 📖 Kichik yordam ham birovning hayotini saqlab qolishi va katta baxt keltirishi mumkin.