Javohir va jonli toj

Javohir yashil rangli nimchasini kiyib, maktab hovlisida qushlarni kuzatib yurardi. To'satdan u baland daraxt shoxida qolib ketgan kichkina mushukchani ko'rdi. Boyoqish mushukcha pastga tusha olmay, juda g'alati ovozda miyovlab turardi. Javohir unga yetmoqchi bo'ldi, lekin bo'yi yetmay juda xafa bo'ldi. — Xavotir olma, men senga yordam beraman! — dedi do'sti Nurislom. Boshqa sinfdoshlar ham darrov yugurib kelib, daraxt atrofida doira hosil qilishdi. Bolalar bir-birining qo'lidan tutib, mushukcha sakrashi uchun xavfsiz joy tayyorlashdi. Mushukcha sakrab tushdi va to'ppa-to'g'ri Javohirning yashil qalpoqchasi ustiga qo'ndi. Javohir do'stlariga qarab: — Katta rahmat, birgalikda biz hamma narsani uddaladik! — dedi. Endi u haqiqiy do'stlik har qanday g'aroyib kuchdan kuchli ekanini tushundi. 📖 Birgalikda harakat qilgan do'stlar har qanday qiyinchilikni osonlik bilan yengishadi.