Anvar va Shirin Muomala

Anvar har kuni ko'chada do'stlari bilan quvnoq o'yinlar o'ynardi. Bugun u bog'da chiroyli gullar orasida kapalaklarni quvib yurgan edi. To'satdan u bexosdan dugonasi Olinaning qo'lidagi rangli muzqaymoqni tushirib yubordi. Olina juda xafa bo'lib, ko'zlariga yosh kelib, indamay jim qoldi. Anvar darhol to'xtadi va mehribonlik bilan Olinaning yoniga asta keldi. — Kechirasiz, men ehtiyot bo'lmay yuguribman, — dedi u aybdorona qarab. Anvar o'z cho'ntagidan shirin olma chiqarib, Olinaga tabassum bilan uzatdi. — Iltimos, xafa bo'lma, mana shu shirin olmani qabul qilgin. Olina olmani oldi va Anvarga minnatdorlik bilan qarab darrov jilmaydi. — Rahmat, Anvar, sen haqiqiy va juda yaxshi do'st ekansan. Endi Anvar har doim xushmuomala bo'lish naqadar muhimligini yaxshi tushundi. U hammaga har doim iltimos va rahmat deb aytishni o'rgandi. 📖 Xushmuomalalik va shirin so'z har qanday ko'ngilga yo'l topadi.